rumunia-nagrobekKażdy kraj ma swoją niepowtarzalną historię, tradycję, kulturę. W większości krajów Europy można odnaleźć ślady wpływu kultury Imperium Rzymskiego czy starożytnej Grecji. Liczne pozostałości po różnych wpływach występują w Rumunii z racji jej burzliwej historii. Rumunia to kraj, w którym regiony wiejskie potrafią się diametralnie od siebie różnić, a to właśnie za sprawą kultury i tradycji. Mając w pamięci historię tego kraju nie trudno sobie wyobrazić starcie kultury węgierskiej, Imperium Rzymskiego czy Bizancjum. Jednak w Rumunii występują także tamtejsze tradycje, a o jednej z nich dowiaduje się turysta odwiedzając cmentarz, zwany Wesołym Cmentarzem.
Odwiedzając Rumunię szybko można się zorientować, że ludzie są tu bardzo mili i serdeczni. Jednak bardzo często chowają się w zaciszu swoich domostw. rumunia-tworcaWidoczne jest to szczególnie na terenach wiejskich. Turysta spokojnie więc może przechadzać się uliczkami wsi, nie będąc zaczepianym przez tutejszych. I właśnie kiedy zdecyduje się na takie zwiedzanie, warto odwiedzić niepozorną miejscowość o nazwie Sapanta, znajdującą się w okręgu Maramuresz. Wyjątkowość tego miejsca została zdefiniowana przez jej nekropolię.
Rumuni pod względem czczenia pamięci o zmarłych mają swoją tradycję i nie obchodzą, jak w Polsce, święta zmarłych. Również nagrobki różnią się od tych, które można zobaczyć w Polsce. Oto właśnie sapantański cmentarz mieni się kolorami, a z drewnianych krzyży patrzą na zwiedzających podobizny osób pochowanych. To ciekawa tradycja jest dość młoda i to stworzona od nowa, a nie przez wieki. Oto miejscowy artysta, Ioan Stan Patras, w 1935 roku wyrzeźbił pierwszy nagrobek. Był on kolorowy i przedstawiał scenkę rodzajową z życia zmarłego, a także miał wyryty w drewnie krótki, wesoły wierszyk na temat nieboszczka.rumunia-wesoly-cmentarz Sposób honorowania zmarłych poprzez kolorowe krzyże wymyślnie ozdobione tak się spodobał mieszkańcom wsi, że jest kultywowany do dziś.
Wesoły cmentarz przyciąga turystów feerią barw z przewagą koloru niebieskiego. Nagrobek składa się ze skrzyni wypełnionej ziemią i kwiatami, a nad nim góruje wysoki krzyż, ozdobiony krótkim, wesołym i rymowanym epitafium oraz płaskorzeźbą przedstawiającą scenę z życia zmarłego. Krzyże zdobią motywy roślinne, są zakończone zadaszeniem, a ich końcówki są bogato rzeźbione. Całość wykonana jest w ludowym stylu, trochę karykaturalnie, prosto i nieproporcjonalnie. Obecnie nekropolia liczy ponad osiemset kolorowych nagrobków. I choć wioska nieubłaganie zaczyna wymierać, liczba osób starszych jest większa niż osób młodych, to gdy nikogo już nie będzie, pomniki wciąż opowiadać będą historie z życia mieszkańców.